Jednostka wyposażona też była w hydrofony.

Załoga okrętu składała się z 4–5 oficerów oraz 44 podoficerów i marynarzy.

Służba „Marcantonio Colonna” został wcielony do służby w Regia Marina 10 lipca 1929 roku. Okręt rozpoczął służbę na Morzu Śródziemnym, wchodząc w skład 5 eskadry (wł. Squadriglia) okrętów podwodnych średniego zasięgu Flotylli stacjonującej w Neapolu (wraz z siostrzanymi „Vettor Pisani”, „Giovanni Bausan” i „Des Geneys”). 10 września 1929 roku podczas prób zanurzania „Marcantonio Colonna” osiągnął głębokość 109 metrów. We wrześniu 1930 roku cała eskadra odbyła długi rejs po Morzu Śródziemnym, odwiedzając porty w Grecji i docierając do Dodekanezu; „Marcantonio Colonna” odłączył się następnie od reszty okrętów i popłynął do Port Saidu, a w drodze powrotnej zawinął do Trypolisu. W 1933 roku na skutek awarii steru okręt uderzył w falochron, powodując znaczne uszkodzenia dziobu.