Porównanie różnych starożytnych rękopisów wskazuje, że kolejność poszczególnych ksiąg była pierwotnie płynna. Układ występujący w aktualnych Bibliach jest mniej więcej chronologiczny. Najpierw są prorocy datowani na wczesny okres asyryjski: Ozeasz, Amos, Abdiasz, Jonasz i Micheasz; Joel nie jest datowany, ale prawdopodobnie został umieszczony przed Amosem, ponieważ części wersetu pod koniec Księgi Joela (3.16 [4.16 w języku hebrajskim]) i jeden blisko początku Księgi Amosa (1.2) są identyczne. Również w Amosie (4,9 i 7,1–3) oraz w Joelu możemy znaleźć opis plagi szarańczy. Po nich następują prorocy z późniejszego okresu asyryjskiego: Nahum, Habakuk i Sofoniasz. Ostatnie są te, których akcja toczy się w okresie perskim: Aggeusz, Zachariasz i Malachiasz, chociaż niektórzy uczeni datują „Drugiego Zachariasza” na erę hellenistyczną. Jednak ważne jest, aby zauważyć, że chronologia nie była jedyną kwestią, ponieważ „Wydaje się, że zdecydowane skupienie się na Jerozolimie i Judzie [również] było głównym problemem. Na przykład Abdiasz jest ogólnie rozumiany jako odzwierciedlający zniszczenie Jerozolimy w 586 r. p.n.e. i dlatego pasowałyby później do czysto chronologicznej sekwencji.
Podział Prorocy Dawniejsi