Księga Izajasza 66 rozdziałów Księgi Izajasza (Jeszayahu [ישעיהו]) składają się głównie z proroctw o sądach czekających na narody prześladujące Judę. Do tych narodów należą Babilon, Asyria, Filistea, Moab, Syria, Izrael (północne królestwo), Etiopia, Egipt, Arabia i Fenicja. Proroctwa, które ich dotyczą, można podsumować jako mówiące, że Bóg jest Bogiem całej ziemi i że narody, które uważają się za bezpieczne we własnej mocy, mogą być równie dobrze podbite przez inne narody, na polecenie Boga.
Rozdział 6 opisuje powołanie Izajasza do bycia prorokiem Boga. Rozdziały 36-39 zawierają materiał historyczny o królu Ezechiaszu i jego triumfie wiary w Boga. Rozdziały 24–35, choć zbyt skomplikowane, by łatwo je scharakteryzować, dotyczą głównie proroctw o Mesjaszu, osobie namaszczonej lub obdarzonej przez Boga mocą, oraz o królestwie Mesjasza, w którym zapanuje sprawiedliwość i prawość. Ta sekcja jest postrzegana przez Żydów jako opisująca rzeczywistego króla, potomka ich wielkiego króla, Dawida, który uczyni Judę wielkim królestwem, a Jerozolimę prawdziwie świętym miastem.