W 1869 roku w Stanisławowie po raz pierwszy została osądzona za morderstwo i skazana na 10 lat pozbawienia wolności, wyrok miała odbyć w kobiecym więzieniu w klasztorze św. Marii Magdaleny we Lwowie, ale po niecałym roku dnia 9 lipca 1870 roku o godzinie 6:00 rano z niego zbiegła, razem z inną osadzoną, niejaką Barbarą Woźną z Lubienia.
W tym samym roku dnia 7 listopada została wytropiona i schwytana w Krakowie przez lwowskiego komisarza p. Meidingera i ajenta p. Milleta, skąd odesłano ją z powrotem do Lwowa, a tam skazano na dodatkowe 10 lat więzienia, za kolejne dwa morderstwa popełnione poprzez otrucie. W nocy z 2 na 3 września 1879 roku znów udało się jej uciec. Schwytano ją ponownie 18 września tego samego roku, tym razem w Monasterzyskach.
Ostatni proces i śmierć Jej ostatni proces odbył się w lutym 1880 roku we Lwowie i cieszył się wielkim zainteresowaniem. Przed budynkiem sądu gromadziły się tłumy, a ówczesne media szczegółowo relacjonowały jego przebieg.