Rozbiórka miała charakter niemal całkowity. Część wartościowego materiału budowlanego została wykorzystana wtórnie. Według tradycji badawczej granitowe kolumny pochodzące z zamku wykorzystano podczas przebudowy Dworu Artusa w latach 1477–1481. Z zamkiem wiązane są także pojedyncze elementy kamieniarki zachowane lub odnalezione w innych gdańskich budowlach, choć ich pierwotne pochodzenie nie zawsze można uznać za całkowicie pewne.

Jeszcze w 1493 roku rozbierano znajdującą się na dawnym przedzamczu wielką stajnię, której więźbę dachową wykorzystano przy budowie prezbiterium kościoła franciszkanów pw. Świętej Trójcy.

Teren po zamku W latach 1518–1519 oczyszczono dawną fosę i ustawiono na terenie zamczyska nowe budynki oraz umocnienia drewniane. W latach 1623–1625 znaczną część fosy zasypano, a w 1648 roku teren dawnego zamku został rozparcelowany i w następnych dziesięcioleciach zabudowany.

Obszar dawnego zespołu zachował tradycyjną nazwę Zamczysko.

Architektura