Zenon Lenczewski (ur. 26 stycznia 1893 w Bieliczanach, zm. 18 stycznia 1948 Warszawie) – podpułkownik saperów Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 26 stycznia 1893 w folwarku Bieliczanach, w ówczesnym powiecie ihumeńskim guberni mińskiej, w rodzinie Wiktora i Józefy z domu Hunczo.

Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Był długoletnim dowódcą 1. kompanii Batalionu Mostowego podczas wojny z bolszewikami i w czasie pokoju. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 127. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów.

3 maja 1926 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i 15. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. W sierpniu tego roku został przeniesiony z Centralnego Zakładu Zaopatrzenia Saperów do 2 Pułku Saperów w Puławach na stanowisko dowódcy III Batalionu Saperów. W grudniu 1929 został przeniesiony do 7 Batalionu Saperów w Poznaniu na stanowisko kwatermistrza. W czerwcu 1933 został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 7 bsap. W czerwcu 1934 został przeniesiony do Szkoły Podchorążych Inżynierii na stanowisko kwatermistrza. Z dniem 1 grudnia tego roku został przeniesiony do Głównej Składnicy Saperskiej na stanowisko zarządcy.