W marcu 1939 należąc do rezerwy personalnej oficerów przy Inspektorze Saperów Sztabu Głównego był przydzielony do inspektora armii „na odcinku Polesie” gen. broni Kazimierza Sosnkowskiego na stanowisko wykonawcy studiów. Z dniem 31 lipca tego roku został przeniesiony w stan spoczynku. Na stopnień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 1 lipca 1939 i 1. lokatą w korpusie oficerów saperów. Był to tzw. awans emerytalny w związku z przeniesieniem w stan spoczynku.
8 września 1939 zgłosił się do służby i został oddany do dyspozycji naczelnego dowódcy saperów. 18 września 1939 w Kutach przekroczył granicę z Rumunią i został internowany na jej terytorium. Początkowo został osadzony w obozie w Călimănești. Od 8 grudnia do 25 lutego 1940 przebywał w obozie w Târgoviște, a następnie (do 29 sierpnia 1945) w obozie cywilnym w Pitești. W październiku 1945 został powołany do służby w ludowym Wojsku Polskim. Zmarł 18 stycznia 1948 w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A10, rząd 7, grób 26).
Był żonaty z Anną z domu Czystiakow (1896–1990), z którą miał córkę Reginę (ur. 1926) i pasierbicę Irenę Kuczyńską (ur.