Produkt został jednak oficjalnie zademonstrowany przez NEC Corporation dopiero w styczniu 2009 r.
Postęp technologiczny w obrębie miniaturyzacji urządzeń komputerowych i komunikacyjnych umożliwił wykorzystanie telefonów komórkowych w nauce języków obcych. Wśród pierwszych projektów znalazły się programy do nauki języka hiszpańskiego, zawierające lekcje słownictwa, quizy oraz tłumaczenia słów i zwrotów. Wkrótce potem powstały projekty wykorzystujące telefony komórkowe do nauki języka angielskiego na uniwersytecie w Japonii. Do 2005 r. położono nacisk na naukę słownictwa za pomocą SMS-ów. Podobny program został stworzony do nauki języka włoskiego w Australii. Słówka, frazy, quizy i krótkie zdania były wysyłane za pomocą SMS-ów.
Funkcje techniczne Aby wspierać usługę tłumaczenia maszynowego, urządzenie mobilne musi być w stanie komunikować się z zewnętrznymi komputerami (serwerami), które odbierają wprowadzony przez użytkownika tekst/mowę, tłumaczą go i odsyłają z powrotem do użytkownika Odbywa się to zazwyczaj z wykorzystaniem łącza internetowego (WAP, GPRS, EDGE, UMTS, Wi-Fi), choć niektóre wcześniejsze aplikacje wykorzystywały SMS do komunikacji z serwerem tłumaczeniowym.