Lech Marian Mokrzecki (ur. 5 kwietnia 1935 w Warszawie, zm. 26 lipca 2021 w Gdańsku) – polski pedagog oraz wiolonczelista, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Gdańskiego i Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, w latach 1985–1987 prorektor UG.

Życiorys Urodził się w rodzinie Justyna (1897–1939), właściciela majątku Dzitryki, majora Wojska Polskiego, i Ireny z Druhowinów (1908–1995), nauczycielki. Był wnukiem generała Adama Mokrzeckiego (1856–1921). W 1951 uzyskał maturę w I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1956 został absolwentem historii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, w 1955 toruńskiej Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej. W 1962 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Sopocie, w klasie wiolonczeli, uzyskując dyplom artysty muzyka, a następnie w 1964 również tytuł magistra sztuki.

Od 1956 był nauczycielem historii, śpiewu oraz gry na wiolonczeli w wielu szkołach Trójmiasta. W latach 1959–1970 był pracownikiem Państwowej Opery i Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku. W 1966 podjął pracę w Wyższej Szkole Pedagogicznej, w Katedrze Historii Oświaty i Wychowania na stanowisku starszego asystenta.