Zdecydowana większość pułków zgrupowana była w dwóch dywizjach i czterech samodzielnych brygadach jazdy.
Organa centralne kawalerii thumb|Kawaleria czasów wojny polsko-bolszewickiej thumb|Szwadron 14 puł. majora Konstantego Plisowskiego w Odessie; luty 1919 thumb|Grupa ułanów I Korpusu Polskiego w Rosji majora Feliksa Jaworskiego W początkowym okresie formowania jednostek jazdy nie istniały naczelne organy kierownicze kawalerii polskiej. Wraz z rozwojem Ministerstwa Spraw Wojskowych zorganizowana została sekcja (potem departament) kawalerii. Dopiero pod koniec maja 1919 utworzono Generalny Inspektorat Jazdy, kierowany przez gen. Aleksandra Karnickiego, a następnie płk. Romana Kaweckiego. Departament, wraz z generalnym inspektoratem kawalerii, tworzył naczelne władze kawaleryjskie. Brak jasno podzielonych kompetencji tych organów tworzył dwoistość dowodzenia. Decyzje bądź dublowały się, bądź były sobie przeciwstawne. Formalnie zasadniczym organem był utworzony 22 stycznia 1919 Generalny Inspektorat Jazdy. Departament z założenia był organem wykonawczym.