Jan Votruba (dowódca 2 Brygady Piechoty Górskiej w Nowej Wsi Spiskiej oraz autor taktyki obrony Tatr Wysokich, którego imię otrzymało schronisko). Choć początkowo pojawiła się inicjatywa zmiany nazwy na „Schronisko Janosika” (Jánošíkova chata), to jednak nazwa ta nie przyjęła się.
Stosunkowo szybko remontu wymagał kryty gontem dach, na który to cel oddziały KČST żupy podtatrzańskiej wpłaciły po 2 korony od każdego swojego członka. W 1932 roku obiekt doczekał się poważnej rozbudowy. Wskutek wzniesienia drugiego, połączonego z Votrubovką budynku powierzchnia użytkowa schroniska wzrosła niemal trzykrotnie – o 72 m². W nowym skrzydle znalazła się wspólna sypialnia dla 40 osób (miejsca na pryczach z materacami wypełnionymi trawą morską), jadalnia, dodatkowa izba, a na piętrze awaryjne sale do spania – oddzielne dla mężczyzn i kobiet. Całość wykonano z drewna pochodzącego z rozebranego budynku wzniesionego bez pozwolenia w Zadnich Koperszadach przez Gerharda Oehlicha. Nową część obiektu otwarto 18 września 1932 r. Schronisko czynne było w sezonie letnim, okresowo także w zimie.