Ernst de Jonge (ur. 22 maja 1914 w Sinabang na Simeulue, zm. 3 września 1944 w Rawiczu) – holenderski wioślarz, uczestnik holenderskiego ruchu oporu podczas II wojny światowej.
Biografia Ernst de Jonge urodził się w Sinabang na wyspie Simeulue w Holenderskich Indiach Wschodnich 22 maja 1914. Rodzina powróciła do Holandii w 1925 roku. Po odbyciu służby wojskowej studiował na Uniwersytecie w Lejdzie. Tam trenował wioślarstwo. Jego drużyna zaklasyfikowała się do Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1936 w Berlinie. Po powrocie z olimpiady studiował prawo, w latach 1937-1938 pełniąc funkcję prezesa związku studenckiego w Lejdzie. W tym okresie De Jonge zaprzyjaźnił się z Erikiem Hazelhoffem Roelfzemą, późniejszym pilotem RAF-u i adiutantem królowej Wilhelminy. W czasie postrzyżyn członków związku studenckiego Ernst de Jonge rozbił na głowie Roelfzemy wazę do zupy. Egzamin prawniczy zdał w 1938 roku. Tuż przed wybuchem II wojny światowej De Jonge pracował na Antylach Holenderskich.