W sierpniu 1941 De Jonge przybył do Londynu, gdzie przeniosła się królowa wraz z rządem w wyniku zajęcia Holandii przez wojska niemieckie. De Jonge przeszedł wojskowe szkolenie wywiadowcze. Dnia 22 lutego 1942 wraz z Evertem Rademą przepłynęli kanał, lądując w Katwijk. Z Lejdy De Jonge udał się do Wassenaar. Rozpoczął działalność w holenderskim ruch oporu. Zatrzymano go w Rotterdamie 22 maja 1942 roku. Z Assen wraz z grupą innych 52 więźniów został przewieziony do więzienia w Rawiczu na terenie okupowanej przez Niemcy Polski. 47 więźniów holenderskich trafiło następnie do obozu Mauthausen-Gusen. Prawdopodobnie De Jonge zmarł w więzieniu w Rawiczu 3 września 1944 roku. Miejsce pochówku nieznane.
Odznaczenia Medal Brązowego Lwa (14 grudnia 1949) Krzyż Pamiątkowy Ruchu Oporu
Konotacje w kulturze Wojenne losy De Jonge zostały częściowo przedstawione w wydanej w 1970 roku książce autorstwa Erika Hazelhoffa Roelfzemy pt. Het Hol Van De Ratelslang. Na jej podstawie powstał w 1977 roku film Żołnierz orański w reżyserii Gerarda Soetemana i Paula