Aleksander Szymielewicz (ur. w Lidzie, zm. między 26 sierpnia a 2 września 1944 w Warszawie) – polski lekarz, partner kompozytora Karola Szymanowskiego, uczestnik powstania warszawskiego.
Życiorys Był synem Jana Szymielewicza i Zofii z Makarewiczów – ojciec był wyznania rzymskokatolickiego, matka prawosławnego. Uczył się w Gimnazjum Państwowym im. Romualda Traugutta w Brześciu nad Bugiem, gdzie chodził do jednej klasy z Menachemem Beginem, późniejszym premierem Izraela. W maju 1931 wyjechał do Warszawy, gdzie poznał kompozytora Karola Szymanowskiego, z którym był związany przez kolejnych kilka latD. Gwizdalanka, Uwodziciel. Rzecz o Karolu Szymanowskim, Kraków 2021, ss. 210–215.. Dzięki wsparciu Szymanowskiego w październiku 1931 rozpoczął naukę w Szkole Podchorążych Sanitarnych i cywilne studia lekarskie na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie należał do uczelnianego Koła MedykówJ. B. Gliński, Słownik biograficzny lekarzy i farmaceutów ofiar drugiej wojny światowej, t. 3, Wrocław 2003.. 8 stycznia 1940 otrzymał absolutorium, a 2 maja 1940 zdał swój ostatni egzamin dyplomowy. 23 lipca 1941 został przyjęty do Izby Lekarskiej Warszawsko-Białostockiej. Pracował również w Lecznicy dla Przychodzących Chorych przy ul. Nowogrodzkiej 5.