W okresie okupacji pomagał też Ludwice Bogórskiej i Zofii Chomętowskiej w prowadzeniu założonego w 1940 warszawskiego antykwariatu „Krynolina”Z. Chomętowska, Na wozie i pod wozem, Warszawa 2007, ss. 165–166..
W czasie powstania warszawskiego był jednym z lekarzy w kościele dominikanów pod wezwaniem św. Jacka przy ul. Freta 8/10. Zginął pod gruzami zbombardowanego kościoła lub został rozstrzelany przez Niemców w jego ruinach L. Gradstein, J. Waldorff, Gorzka sława, Warszawa 1960, s. 81.. Ciała Aleksandra Szymielewicza nigdy nie odnaleziono, choć po wojnie miejsce jego pochówku próbował ustalić za pośrednictwem Polskiego Czerwonego Krzyża historyk Zygmunt Wdowiszewski.
W 1932 warszawski fotograf Benedykt Jerzy Dorys wykonał – najprawdopodobniej na polecenie Karola Szymanowskiego – serię aktów męskich, ukazujących Aleksandra SzymielewiczaD. Gwizdalanka, Uwodziciel. Rzecz o Karolu Szymanowskim, Kraków 2021, s. 214.. Jeden z nich pojawił się w 2014 na okładce drugiego wydania książki Krzysztofa Tomasika HomobiografieK. Tomasik, Homobiografie, Warszawa 2014..
Przypisy