W latach 1991−1993 był prodziekanem ds. kształcenia podyplomowego Wydziału Lekarskiego II. W latach 1970−1990 był opiekunem grup laryngologicznych, a od 1975 kierownikiem studenckich obozów naukowych. W 1992 wygrał konkurs na stanowisko ordynatora Oddziału Otolaryngologicznego Szpitala im. Franciszka Raszei w Poznaniu, a stanowisko to objął 1 marca 1993. Oddziałem kierował do 31 grudnia 2012. W tym samym czasie był też aktywnym pracownikiem naukowo-dydaktycznym Katedry i Kliniki Chirurgii Stomatologicznej.
W 2001 prezydent Aleksander Kwaśniewski nadał mu tytuł profesora nauk medycznych. W 2009 został profesorem zwyczajnym w Katedrze Chirurgii Stomatologicznej Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.
Przez 17 lat był specjalistą ds. otolaryngologii województwa kaliskiego. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Otolaryngologicznego i Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierownictwa, od 1995 – członkiem zespołu doradców Wielkopolskiej Izby Lekarskiej.
Zmarł 25 maja 2022 roku. Został pochowany na cmentarzu parafialnym św. Jana Vianneya w Poznaniu.