(1969). Przez kolejne półtorej dekady ystąpiła w niskobudżetowych filmach, m.in. w thrillerach: Subterfuge (1968), Egzekutor (The Executioner, 1970), Zemsta (Revenge, 1971), State of Siege: Temple Attack (1972), Nocne lęki (Fear in the Night, 1972), a także w komediach: Jeśli dziś wtorek, to jesteśmy w Belgii (If It’s Tuesday, This Must Be Belgium, 1969), Three in the Cellar (1970) i Zero to Sixty (1978), oraz w horrorach: Opowieści z krypty (Tales from the Crypt, 1972) i Ciemne miejsca (Dark Places, 1974), jak też w melodramacie sci-fi W poszukiwaniu miłości (Quest for Love, 1971), czarnej komedii Różne drogi szaleństwa (Tales That Witness Madness, 1973), komediodramacie Kochany Alfie (Alfie Darling, 1975) i filmie neo-noir Wielki sen (The Big Dream, 1978), jednak żaden z filmów nie osiągnął szczególnego sukcesu komercyjnego. W tym okresie przeżyła kryzys kariery, dlatego – kierowana głównie potrzebą zarobku – przyjęła propozycje występów m.in. w telewizyjnych programach rozrywkowych The Bing Crosby Show i The Bob Hope Special. thumb|Collins w filmie Imperium mrówek (1977) Za występ w roli Marilyn Fryser w filmie fantastycznonaukowym Berta I. Gordona Imperium mrówek (Empire of the Ants, 1977), który po latach określiła jako „niskobudżetową chałę”, otrzymała nominację do nagrody Saturna. Za pieniądze zarobione m.in.