Stanisław Knake-Zawadzki (ur. 15 lipca 1858 lub 1859 w Gostyninie, zm. 25 października 1930 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy, dyrektor teatrów, pedagog.
Życiorys Na scenie debiutował ok. 1878 roku w zespole Józefa Teksla. Następnie uczył się w szkole dramatycznej E. Derynga (ok. 1880). W latach 1881–1882 grał w Krakowie, a następnie był członkiem objazdowego zespołu Juliana Grabińskiego, występując m.in. w Płocku i Kaliszu. Następnie (1883-1887) należał do zespołu teatru poznańskiego, z którym występował m.in. we Wrocławiu oraz Warszawie. W okresie od 1887 do 1889 grał w Lublinie i Puławach, by następnie przenieść się do stolicy, gdzie latem 1889 roku grał w teatrach ogrodowych Alhambra i Wodewil. Następnie, do 1893 roku występował we Lwowie. W 1893 roku otrzymał angaż do Warszawskich Teatrów Rządowych. Kolejne latach spędził jednak nie w stolicy lecz w Krakowie (z przerwą na sezon 1899/1900, kiedy to występował we Lwowie), grając gościnnie m.in. w Lublinie, Ciechocinku, Piotrkowie Trybunalskim i Sosnowcu. W dniu 1 października 1898 roku otworzył w Krakowie szkołę dramatyczną przy ul. Garbarskiej, którą kierował oraz gdzie wykładał wymowę, deklamację i grę sceniczną.