Ochotnicy mieli się stawić we własnym umundurowaniu i na własnych koniach, otrzymując od rządu tylko uzbrojenie i rząd koński.
Powstały między innymi: 1 szwadron Kujawski we Włocławku, 2 szwadron Kujawski w Koninie, szwadron Płocki, szwadron Łowicki w Błoniu, szwadron Warszawski (Mazowiecki), szwadron Siedlecki w Łochowie, 1 szwadron Warszawski „Odsiecz Lwowa”, szwadron Bielsko-Mazowiecki w Czyżewie, szwadron Radomski, szwadron Noworadomski, szwadron Jędrzejowski. Część szwadronów wojewódzkich stanowiła składową oddziałów liniowych. Szwadron płocki należał do składu 4 pułku ułanów, szwadrony Radomski, Noworadomski, Jędrzejowski do pułku jazdy 1 Brygady Wojska Polskiego (późniejszy 11 pułk ułanów), 2 szwadron Kujawski do 2 pułku ułanów. Pozostałe stanowiły jazdę samodzielną, ale z czasem również i one zostały wcielone do różnych pułków kawalerii.
Walki szwadronów i zmiany organizacyjne Szwadron Warszawski (Mazowiecki) rotmistrza Tadeusza Kossaka organizowany był w Warszawie. W styczniu 199 roku wziął udział w zamachu Januszajtisa na rząd Jędrzeja Moraczewskiego, następnie jako samodzielny szwadron wysłany został na front przeciwbolszewicki i przydzielony został do 3 pułku ułanów.