Torbokolec długonosy (Echymipera rufescens) – gatunek ssaka, torbacza z podrodziny torbokolców (Echymiperinae) w obrębie rodziny jamrajowatych (Peramelidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1875 roku niemiecko-włoski zespół zoologów (Niemiec Wilhelm Peters i Włoch Giacomo Doria) nadając mu nazwę Perameles rufescens. Miejsce typowe to Wyspy Kai, Nowa Gwinea. Okazami typowymi według oryginalnego opisu były dwa dorosłe i jeden bardzo młody osobnik zakonserwowane w alkoholu, odłowione przez włoskiego botanika i odkrywcę Odoardo Beccariego. Podgatunek australis formalnie opisał w 1948 roku amerykański zoolog i botanik George Henry Hamilton Tate nadając mu nazwę Echymipera rufescens australis. Miejsce typowe to „Rocky Scrub”, rzeka Rocky, wschodnie zbocze McIlwraith Range, w pobliżu Coen, Jork, północny Queensland, Australia. Holotyp to skóra (z wytartą końcówką ogona) i czaszka dorosłego samca o sygnaturze MCZ 29214 z kolekcji Muzeum Zoologii Porównawczej; odłowiony 20 czerwca 1932 roku przez amerykańskiego entomologa i biogeografa Philipa Jacksona Darlingtona.
Status taksonomiczny kilku wyspiarskich populacji wymaga rewizji;