Blanka d’Artois (ur. ok. 1248, zm. 2 maja 1302) – hrabianka Artois, królowa Nawarry i hrabina Szampanii w latach 1270–1274 jako żona Henryka Grubego, regentka królestwa Nawarry w latach 1274–1275 i hrabstwa Szampanii w latach 1274-1284, jedyna córka Roberta I z dynastii Kapetyngów i Matyldy Brabanckiej, matka królowej Joanny I.
Pochodzenie Urodziła się około 1248 roku jako jedyna córka Roberta I, królewicza francuskiego i hrabiego Artois i Matyldy Brabanckiej. Ze strony ojca była wnuczką króla Francji Ludwika Lwa. Jej bratem był Robert II, który urodził się już po śmierci ojca w 1250 roku.
Królowa Nawarry W 1269 roku poślubiła Henryka z dynastii Blois, którego brat Tybald II (żonaty z kuzynką Blanki, Izabelą) był królem Nawarry. W 1270 szwagier Blanki zmarł bezpotomnie i jej mąż został królem.
W 1274 roku Blanka została wdową i objęła regencję w imieniu córki, która została królową Nawarry jako Joanna I. W sierpniu 1274 przedstawiciele największych miast Nawarry udzielili poparcia Blance jako regentce, jednak dwa zgony królów Nawarry w ciągu kilku lat oraz objęcie rządów przez niedoświadczoną kobietę w imieniu małoletniej królowej zdestabilizował sytuację królestwa, które było zagrożone przez sąsiadów (Aragonia i Kastylia).