Na język polski przekładany jest zwykle już w formie niedosłownej jako zgorszenie także dosłowniej jako zawada (to tłumaczenie wybierane jest często w Nowym Testamencie Szymona Budnego (z 1574), gdyż był on zwolennikiem dosłowności w tłumaczeniuRafał Zarębski, 2017, Indywidualizmy nazewnicze Szymona Budnego (na przykładzie nowotestamentowych nazw geograficznych w Biblii nieświeskiej); występuje także jednokrotnie w Biblii Tysiąclecia w Ewangelii Mateusza 16:23Mat 16:23) bądź skandal (np. w Biblii EIBwww.biblegateway.com, również w tłumaczeniach starosłowiańskich (w głagolicy: ⱄⰽⰰⱀⰴⰰⰾⱏ)Vatroslav Jagić, Leszek Moszyński. (1879, 1951). Kodeks Zografski, Ewangelia Mateusza 18:7 (głagolica, cyrylica)) czy też jako kamień potknięcia (Biblia Tysiąclecia, List do Rzymian 11:9Rz 11:9) nakłanianie do odstępstwa (np. w Biblii EIB), nakłanianie do złego (Biblia poznańska) lub obraza (Szczepański) itp. Termin ten używany jest także paradoksalnie na określenie np. apostoła Piotra, krzyża, a także Chrystusa, którego życie było często bardzo odległe od ludzkich oczekiwań.