thumb|Uczniowie St. Paul’s Indian Industrial School, 1901 rok Szkoły z internatem dla dzieci rdzennych mieszkańców Kanady – system szkół z internatem dla rdzennych mieszkańców Kanady (m.in. Inuitów, Metysów) prowadzonych w latach 1831–1998 przez kościoły chrześcijańskie i rząd Kanady. Ich deklarowanym celem była asymilacja ludności rdzennej do kultury europejskich kolonizatorów. Pobyt w instytucjach był przymusowy, dzieci były przemocą odbierane rodzicom. W szkołach zakazywano dzieciom używania ojczystych języków i obyczajów, dochodziło także do licznych nadużyć. Do szkół uczęszczało w sumie, przez cały okres trwania systemu, 150 tys. osób. Około 6 tys. dzieci zmarło w placówkach, przy czym dane dotyczące zgonów są niekompletne.

Historia Pierwsze szkoły z internatem były zakładane na terenie dzisiejszej Kanady jeszcze przez katolickich misjonarzy z Francji w XVII wieku. Przedsięwzięcie się nie powiodło, rodzice nie chcieli oddawać dzieci, a same dzieci masowo uciekały do domu. Po przejęciu Nowej Francji przez Brytyjczyków w 1763 roku koncepcja szkół z internatem pozostawała zapomniana, aż do początku wieku XIX. Jedna z pierwszych szkół z internatem, Mohawk Institute Residential School, powstała w 1834 roku w prowincji Ontario.