Po wprowadzeniu w Polsce 13 grudnia 1981 stanu wojennego był członkiem Polskiego Ruchu Oporu, autorem artykułów w piśmie „Słowo i Czyn”. Od lutego do maja 1982 pozostawał w ukryciu. 3 maja 1982 został zatrzymany, 5 maja – internowany, po czym w lipcu 1982 zbiegł. Do sierpnia 1982 ponownie pozostawał w ukryciu. We wrześniu 1982 ujawnił się i był przetrzymywany w Ośrodku Odosobnienia w Kwidzynie, a 25 października został uwolniony. Od marca 1983 był członkiem KPN (współpracował m.in. z Dariuszem Wójcikiem, Zbigniewem Sznajderem, Wojciechem Wardawym, Pawłem Mitrusem, Andrzejem Mazurkiewiczem). Wiosną 1984 był współinicjatorem nocnego czuwania młodzieży lubelskich szkół średnich w kościele Matki Bożej Wspomożenia Wiernych (oo. salezjanie) w Lublinie, na znak solidarności z protestem uczniów Zespołu Szkół Rolniczych w Miętnem w obronie krzyża. W latach 1986–1989 był członkiem KAB Obszaru Lublin. Publikował na łamach „Pobudki”. W latach 1988–1990 pełnił funkcje współredaktora, autora tekstów i drukarza pisma KPN Obszar IV Lublin „Goniec” oraz był kolporterem wydawnictw podziemnych i ulotek (KPN oraz „Solidarności” w Lublinie).