Wiosną 1919 zdecydowano, by przy każdej dywizji piechoty wystawić pułk artylerii polowej, przy brygadzie jazdy dywizjon artylerii konnej i pułk artylerii górskiej w brygadzie górskiej. Jednocześnie dywizje legionowe otrzymały etatowo brygadę artylerii. Formowane pułki artylerii polowej i dywizjony artylerii konnej otrzymywały numery macierzystych dywizji piechoty i brygad jazdy. Powstawały też baterie zapasowe. W związku z rozbudową armii, zakupiono we Francji 1130 dział: 750 armat polowych i 50 ciężkich dział, 220 ciężkich haubic, 80 dział dla artylerii konnej, 30 dział górskich, wraz z zapasem amunicji, części zamiennych, dziesięcioma dywizyjnymi, pięcioma korpuśnymi warsztatami polowymi, jednym warsztatem polowym dla artylerii górskiej. Dostawy dział realizowano partiami od kwietnia 1919. Do końca września Francja dostarczyła Polsce 615 dział i 600 000 pocisków artyleryjskich różnych kalibrów. Części zapasowe i warsztaty do naprawy sprzętu napływały do końca 1919.
W lipcu 1919 zapadła decyzja dodania do etatu wszystkich dywizji piechoty organicznej brygady artylerii.