Henryk Borewicz (ur. 20 grudnia 1880 w Kenowo, zm. 11 listopada 1922 w Warszawie) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się 20 grudnia 1880 w miejscowości Kenowo, w rodzinie Leona..

30 września 1888, po ukończeniu pięciu klas gimnazjum w Tule, wstąpił do 5 Kijowskiego Pułku Grenadierów na prawach wolontariusza 2 kategorii (ros. Вольноопределяющийся 2-го разряда). 31 sierpnia 1900 rozpoczął naukę w Kazańskiej Szkole Junkrów Piechoty. 31 lipca 1901 awansował z junkra na młodszego podoficera. 4 sierpnia 1902 został mianowany podchorążym (ros. Подпрапорщик). Od 8 września 1904 walczył na wojnie rosyjsko-japońskiej. 1 października 1904 został ranny w bitwie nad Sha He. 1 września 1910 został mianowany „za wysługę lat” sztabsrotmistrzem.

Od 6 grudnia 1917 do 5 lipca 1918 służył w I Korpusie Polskim w Rosji.