W okresie od października do końca grudnia 1919 bateria zapasowa 1 pułku artylerii ciężkiej miała wystawić 3 baterię.
Powstanie i działania I dywizjonu 8 grudnia 1918 w Krakowie sformowana została 4 bateria 1 pac Ziemi Krakowskiej. 28 grudnia sformowano w Warszawie 2. i 3 baterię artylerii 3 pac. Od 2 czerwca 1919 baterie weszły w skład 2 pac jako jego I dywizjon dowodzony przez kpt. Józefa Bizonia. Cztery dni później dywizjon wszedł organizacyjnie w skład 1 pac Leg. Walki rozproszonych baterii Pierwsza wyruszyła na front bateria por. Władysława Dyszkiewicza. 11 grudnia 1918 dwie 100 mm haubice przewieziono z Krakowa do Przemyśla, a 15 grudnia bateria oddała pierwsze strzały na ukraińskie pozycje w Jaksmanicach. Od 23 grudnia bateria walczyła w składzie grupy gen. Zielińskiego w rejonie Czerlany – Lubień – Stawczany – Obroszyn, a następnie w obronie Lwowa. Od stycznia do maja 1919 działała w rejonie Mszany, a w maju i czerwcu pod Chyrowem, Samborem, Drohobyczem, Stryjem, nad Gniłą i Złotą Lipą. Stacjonując w Mołodecznie, od 31 lipca stanowiła odwód Frontu Litewsko-Białoruskiego. 9 sierpnia weszła w skład 2 DP Leg. i działała w rejonie Wilejki, Krzywicz, Budsławia, Parafjanowa i Dokszyc. 6 września przydzielona została do Grupy Operacyjnej gen. Edwarda Rydza-Śmigłego i uczestniczyła w walkach pod Dyneburgiem.