W październiku władzę w mieście objęła niemiecka administracja, na czele której stanął Heinz Ritter. Wprowadzono szereg obostrzeń, takich jak obowiązek noszenia białej opaski z niebieską gwiazdą Dawida. 17 grudnia 1939 ogłoszono nakaz umieszczania znaków na sklepach żydowskich. Cztery dni później wprowadzono obowiązkową rejestrację działalności handlowej i przemysłowej, obowiązującą całą ludność miasta. Z 622 kart wydanych w 1940 roku, 444 zostało wydanych przedstawicielom ludności żydowskiej.
Na przełomie 1939 i 1940 roku do Opatowa napłynęła ludność żydowska m.in. z Kalisza, Turku, Konina. Z początkiem 1940 roku wprowadzono pracę przymusową dla ludności żydowskiej. Mężczyźni w wieku 18–45 lat mieli obowiązek pracować co dwa tygodnie przez siedem dni. Żydzi zmuszeni zostali do pracy dla lokalnych władz i wojska, ciężkiej pracy w kamieniołomach i w niemieckiej firmie Oemlera przy budowie dróg. U Oemlera pracowało 220 osób, zaś kilkadziesiąt mieszkańców wywieziono do pracy w zakładach zbrojeniowych w Pionkach i Skarżysku. W tym samym czasie zamknięto lokalne szkoły i organizacje żydowskie.