Władysław BandurskiW ewidencji kościelnej w języku łacińskim, jak i w ewidencji Austro-Węgier był w języku niemieckim był określany jako „Vladislaus Bandurski”. (ur. 25 maja 1863 w Sokalu, zm. 6 marca 1932 w Wilnie) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor, biskup pomocniczy archidiecezji lwowskiej i archidiecezji wileńskiej, honorowy kapelan Legionów Polskich, naczelny kapelan Wojska Litwy Środkowej i przewodniczący Zarządu Oddziału Wileńskiego Związku Harcerstwa Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Władysław Bandurski urodził się 25 maja 1863 lub 1865 w SokaluNie ma zgodności co do roku urodzenia. Część źródeł podaje rok 1863, a inne rok 1865. Od udzielenia księdzu sakramentu święceń rok 1863 konsekwentnie podawano w Szematyzmach archidiecezji lwowskiej. Tenże 1863 rok wymieniono także na pomniku-nagrobku w Wilnie, jak i na tabliczce identyfikacyjnej, ujawnionej przy szczątkach biskupa podczas ekshumacji w 1996. Istnieje też prawdopodobny akt urodzenia, wskazujący na ten rok. W inskrypcji na płycie nagrobnej bp. Bandurskiego w Kościele Matki Boskiej Królowej Korony Polskiej w Warszawie wypisano jednak jako datę urodzenia 25.05.1865. Ponadto w czasopiśmie „Epoka” nr 201/1927 podano rok 1864.. Pochodził z niezamożnej rodziny mieszczańskiej o religijnym i patriotycznym usposobieniu.