Wałczyk fioletowy (Magdalis violacea) – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych. Zamieszkuje Europę i Syberię.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1758 roku przez Karola Linneusza w dziesiątym wydaniu Systema Naturae pod nazwą Curculio violaceus. Jako miejsce typowe wskazano Europę.

Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 3,2 do 5,3 mm. Ubarwienie ma czarne z niebieskimi lub zielonymi, błyszczącymi pokrywami, zwykle niebiesko połyskującym tyłem głowy i przedpleczem (dna punktów na przedpleczu pozostają czarne), z częściowo ciemnobrunatnymi czułkami, od spodu z szarymi łuskami na episternitach i epimerytach śródpiersia i zapiersia.

Głowa, wąska u samca i szersza u samicy, ma oczy nie wystające poza jej zarys. Ryjek jest dłuższy od głowy, u samca półtorakrotnie, zakrzywiony i na szczycie lekko rozszerzony, u samca silniej punktowany niż u samicy. Przedplecze jest zwężone tylko w przedniej części, a w tylnej równoległoboczne albo od nasady zwężone ku przodowi i wskutek tego stożkowate. Powierzchnia przedplecza jest grubo punktowana. Tylne kąty są słabo odgięte na zewnątrz. Tarczka jest dość duża, w przedniej części pochylona w dół, w tylnej leżąca na poziomie pokryw. Pokrywy mają nasadę co najwyżej nieco szerszą od przedplecza, od barków prostą, po czym skręcającą ku tarczce.