Rzędy są dość wąskie, niewgłębione, w części przedniej punktowane kwadratowo lub prostokątnie. Międzyrzędy są szersze, z zaopatrzonymi w ziarenka punktami i marszczeniem między nimi. Punkty w rzędach i międzyrzędach maleją ku tyłowi. Odnóża przedniej pary stykają się biodrami. Uda wszystkich par mają ząbki.
Ekologia i występowanie Owady dorosłe są foliofagami. Żerują na liściach i pąkach brzóz, olsz, sosen i świerków. Larwy są ksylofagami sosny pospolitej i świerka pospolitego. Żerują na młodych pędach wierzchołkowych roślin pokarmowych, drążąc korytarze w ich rdzeniach
Parazytoidami wałczyka fioletowego są Doryctes striatellus, Spathius brevicaudis i Spathius exarator – błonkówki z rodziny męczelkowatych.
Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Wielkiej Brytanii, Francji, Holandii, Niemiec, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii oraz europejskiej części Rosji. Dalej na wschód zamieszkuje Syberię.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Turcji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza