W czerwcu 1919, wraz z Błękitna Armią gen. Józefa Hallera przybył do Polski pułk czołgów, wyposażony w 120 wozów Renault M 17 FT, w tym 72 wyposażone w armatę i 48 mających na uzbrojeniu tylko karabiny maszynowe. Na jego bazie powstał 1 pułk czołgów. Składał się z trzech batalionów czołgów, po dwie kompanie, kompanii reparacyjnej i kompanii zapasowej. W Łodzi stacjonowało jego dowództwo i pododdziały zabezpieczenia oraz warsztaty czołgowe zajmujące się naprawą sprzętu, w Warszawie 1 batalion czołgów, w Żurawicy 2 batalion czołgów, a w Poznaniu 3 batalion. Na froncie czołgi walczyły plutonami lub kompaniach i udzielały skutecznego wsparcia piechocie.
Po raz pierwszy czołgi użyto w walce pod koniec sierpnia 1919. Z Łodzi na stację Jasień transportem kolejowym przerzucono 2 kompanię czołgów kpt. Dufoura i przydzielono ją do 1 Dywizji Strzelców Wielkopolskich, której zadaniem było opanowanie Bobrujska.