Ignacy Daum ps. „Michał”, „Zygmunt”, „Ignacy”, „Otto” (ur. 17 października 1869 w Kaliszu, zm. 15 marca 1932 w Saint-Claude) – polski lekarz, działacz socjalistyczny i niepodległościowy.

Życie i działalność Ukończył szkołę średnią w Kaliszu, a następnie podjął studia na Uniwersytecie WarszawskimWładysław Pobóg-Malinowski, Daum Ignacy (1869-1932), Polski Słownik Biograficzny, t. 4, Kraków 1938, s. 456–457.. Tam związał się z patriotycznymi kręgami radykalnie i socjalistycznie nastawionej młodzieży, Za swoją aktywność został w 1893 wydalony ze studiów z tzw. „wilczym biletem”, czyli zakazem studiowania na wszystkich uczelniach w Rosji. W l. 1893–1894 mieszkał w Kaliszu pod nadzorem policji. Po uzyskaniu zgody władz wyjechał do Paryża gdzie rozpoczął studia medyczne na Sorbonie. Był jednym z wybitniejszych przedstawicieli organizacji studenckiej „Spójnia”Stanisław Kalabiński, Daum Ignacy (1869-1932), Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego, t. 1, Warszawa 1978, s. 400–401.. Związał się także z lokalną sekcją Związku Zagranicznego Socjalistów Polskich (ZZSP) kierowaną przez Kazimierza KeIles-Krauza – pod którego silnym wpływem pozostawał. W l. 1895–1899 był kasjerem paryskiej sekcji ZZSP.