Na przełomie 1899/1900 wziął udział w ostatnim Zjeździe ZZSP w Zurychu, gdzie organizację tę włączono do Polskiej Partii Socjalistycznej jako jej oddział zagraniczny. Studia medyczne ukończył broniąc w 1899 pracę dyplomową pt. Traitement abortif de la blennorrhagie chez l’homme (Intensywne leczenie rzeżączki u mężczyzn)Cataloue Sudoc – Ignace Daum..
W 1900 powrócił do kraju i rozpoczął pracę jako lekarz w kopalni „Kazimierz” w Zagłębiu DąbrowskimJerzy Pająk, Daum Ignacy (1869-1932), Świętokrzyski Słownik Biograficzny, t. 2, Kielce 2009, s. 101–102.. Podjął też działalność w PPS, wspomagając organizację strajku górników w lutym 1900. Zagrożony aresztowaniem wiosną 1902 wyjechał do Warszawy. W kwietniu 1902 został aresztowany za udział w manifestacji w Alejach Ujazdowskich i skazany na 4 tygodnie aresztu na ratuszu. Od września 1902 do grudnia 1903 pracował w szpitalu praskim w Warszawie. Od grudnia 1903 kierował pracami Warszawskiego Komitetu Robotniczego PPS koordynując prace na terenie gub. warszawskiej i płockiej. W tym czasie poświęcał szczególnie dużo uwagi na agitację wśród robotników i pracowników Kolei Nadwiślańskiej.