Aresztowany ponownie 23 marca 1904, przez kilka miesięcy był więziony w Cytadeli Warszawskiej.

Po zwolnieniu w lipcu 1904 przeniósł się do Wierzbnika na stanowisko lekarza fabrycznego w Starachowickich Zakładach Górniczych. Należał wówczas do tzw. czwórki kierowniczej pełniącej rolę OKR w radomskim okręgu PPSJerzy Pająk, Konspiracyjne życie polityczne w Staropolskim Okręgu Przemysłowym 1882-1904, Kielce 1994, s. 100, 110, 117, 130, 164, 185, 186, 190, 196, 244.. Kierował pracami Lokalnego Komitetu Robotniczego PPS w Starachowicach., prowadząc ożywioną działalność agitacyjną zwłaszcza na jesieni 1905 po ogłoszeniu przez carat manifestu konstytucyjnego. Współpracował wówczas ze Stanisławem Jędrzejewskim, Marianem Malinowskim oraz z Ignacym Boernerem, prowadzącym podobną działalność w sąsiednim Ostrowcu. Uczestniczył również w działalności Organizacji Techniczno-Bojowej PPS, organizując jej liczne akcje na swoim terenieJerzy Pająk, Organizacje bojowe partii politycznych w Królestwie Polskim 1904-1911, Warszawa 1985, s. 75.. 24 grudnia 1905 zorganizował i kierował tzw. Republiką Starachowicką podczas której zlikwidowano w osadzie i okolicach władzę rosyjską. Podczas pacyfikacji przez karną ekspedycję rosyjską pod dowództwem gen. Riazina Starachowic, Wierzbnika i Wąchocka ukrył się.