Morfologia Kapelusz Średnica 9–34 mm, u młodych egzemplarzy dzwonkowaty, u dojrzałych płasko-wypukły z niskim, zaokrąglonym do ostrego garbkiem. Powierzchnia o barwie od żółtawo-brązowej na środku do żółtej na brzegu, gładka, lepka lub sucha. Jest niehigrofaniczny. Brzeg podgięty z kilkoma włókienkami miednicy na młodszych owocnikach. Blaszki Przyrośnięte, gęste, początkowo jasno brązowoszare, potem czerwonawo-czarne do czarnych. Ostrza regularne, białawe, pod mikroskopem stereoskopowym oprószone, ze względu na obecność licznych cheilocystyd. Trzon Wysokość 41–85(–112), grubość (1,5–) 2–5 mm, centralny, cylindryczny, czasami falisty, z podstawa nieco bulwkowatą, wewnątrz pusty. Powierzchnia podłużnie żłobiona i włóknista o barwie od żółtej do oliwkowy żółtej, podłużnie żłobiona, sucha lub nieco wilgotna. Przy podstawie słabo rozwinięte ryzomorfy. Osłony brak lub bardzo niepozorna w postaci szczątkowej strefy pierścieniowej na wierzchołku trzonu i niewielkich resztek na brzegu kapelusza. Miąższ Mięsisty, jędrny, o barwie od białawej do żółtawej. Wysyp zarodników Fioletowo-brązowy. Cechy mikroskopijne Bazydiospory 12–15(–16) × 7,5–9 µm (Q = 1,44–1,88, Q m = 1,68, n = 103), elipsoidalne z boku i lekko owalne w widoku z przodu, gładkie, cienkościenne z wyraźnymi porami rostkowymi. W KOH żółtawobrązowe.