Podstawki 24–41 × 8–11 µm, o kształcie od workowatego do niemal maczugowatego, ze zwężeniem na środku, gładkie i cienkościenne z czterema sterygmami. Pleurocystydy 30–54 × 9–17 µm, wyglądające jak chrysocystydy, wrzecionowate, ze śluzowatym wierzchołkiem, czasami rogate, gładkie i cienkościenne, z bezpostaciową żółtawą zawartością. Cheilocystydy (22–)27–44(–52) × 6–10 µm, półcylindryczne do baryłkowatych lub główkowatych, szkliste, gładkie i cienkościenne, liczne. Skórka kapelusza typu ixocutis, złożona ze splątanych nitkowatych, gładkich, cienkościennych i lekko żelatynizowanych strzępek, o średnicy 3–7 µm. Podskórek utworzony z krótkich lub nitkowatych strzępek o średnicy 8–13 µm, ze ścianami silnie inkrustowanymi przez żółtawe pigmenty. Kontekst tworzony przez nabrzmiałe, szkliste, gładkie i cienkościenne strzępki o średnicy 7–13 µm. Trama blaszek regularna, uzbudowana z cylindrycznych gładkich i cienkościennych strzępek, o średnicy 6–13 µm śr. Skórka trzonu złożona z równoległych, nieżelowanych, cienkościennych strzępek o ścianach gładkich do lekko inkrustowanych i średnicy 3-10 µm. Kaulocystydy w postaci leptocystyd występują na szczycie trzonu. Mają wielkość (21–)25–39(-45) × (5–)8–12 µm, są prawie cylindryczne, baryłkowate lub nieco główkowate, podobnie jak cheilocystydy, gładkie, cienkościenne, szkliste, bez zawartości.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Maślanka wrzosowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.