Nazwa ta pochodziła od stawu rybnego istniejącego jeszcze w XVI wieku.

W latach 1855–1857, na terenie, przy którym kończy się współczesna ulica Joannitów, na północ od Pól Stawowych, powstał dworzec kolejowy wg projektu Wilhelma Grapowa. W latach 1899–1904 przebudowano i rozbudowano dworzec zgodnie z projektem Bernarda Klüschego, który uwzględniał dokonane wyniesienie torów nad poziom ulic. Decyzja o takiej inwestycji wymuszona była koniecznością zapewnienia bezkolizyjnej komunikacji kolejowej i ulicznej wobec narastających problemów związanych z krzyżowaniem się torów kolejowych z ulicami i torami tramwajowymi. W jej ramach zbudowano także tunele łączące ulicę Suchą z halą dworcową i peronową oraz z placem Dworcowym (obecnie plac ten pozostaje bez nazwy).

Przed włączeniem do miasta obszaru Pól Stawowych w ich obrębie wytyczono ulice: Dyrekcyjną, Joannitów i Jana Władysława Dawida, zgodnie z planem Alfreda von Scholtza z 1859 r. Charakterystycznym jego elementem tego planu był prostokątny skwer u zbiegu wymienionych ulic (dziś Zieleniec przy ul. Dawida). W 1868 r. włączono do miasta Glinianki włącznie z opisanymi Polami Stawowymi. Rozpoczął się wówczas od lat 90. XIX wieku proces powstawania zabudowy o charakterze miejskim.