thumb Polskie wojska inżynieryjno-saperskie w wojnie polsko-bolszewickej – organizacja i działania wojsk inżynieryjno-saperskich w okresie wojny polsko-bolszewickiej.
Wojska inżynieryjno-saperskie należały do szczególnie ważnego komponentu Wojska Polskiego. Wchodziły organicznie w skład dywizji piechoty. Do końca sierpnia 1919 sformowano pułk inżynieryjny, pięć batalionów saperów, batalion mostowy, batalion maszynowy oraz plutony saperów w formowanych pułkach piechoty i jazdy. Bataliony saperów przydzielane dywizjom piechoty przyjęły ich numerację.
Instytucje centralne i sztaby wojsk saperskich Wykorzystując wzory trzech armii zaborczych, już w listopadzie 1918 zaczęto tworzyć oddziały saperskie. W pierwszej strukturze Ministerstwa Spraw Wojskowych, w Departamencie Technicznym umiejscowiona została Sekcja Inżynierii Wojskowej, kierowana przez ppłk. Włodzimierza Biernackiego. Praca sekcji koncentrowała się bardziej na fortyfikacjach niż saperach. W maju 1919 sprawy wojsk saperskich znalazły się w Departamencie Techniczno-Komunikacyjnym, kierowanym przez płk. Jana Niesiołowskiego. Istniała w nim Sekcja Inżynierii i Saperów, z mjr. Zygmuntem Nawratilem. Przy MSWojsk. utworzony został też Inspektorat Inżynierii i Saperów, kierowany przez gen. Władysława Wejtko.