Aktywne zimą byczniki padają ofiarą uszatki zwyczajnej. Sowy te prawdopodobnie zbierają żuki krocząc po ziemi, wykorzystując zmysł wzroku, inaczej niż w przypadku większości swoich ofiar.
Rozprzestrzenienie i zagrożenie Gatunek zachodniopalearktyczny. Jest jedynym przedstawicielem rodzaju występującym w Europie. Na kontynencie tym znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Andory, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji (w tym z Korsyki), Belgii, Luksemburga, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch (w tym z Sardynii i Sycylii), San Marino, Danii, południowej Szwecji, Polski, obwodu królewieckiego, Czech, Rumunii, Chorwacji oraz Bośni i Hercegowiny. Poza Europą podawany jest z północnego Maroka.
W Polsce gatunek ten ma wschodnią granicę zasięgu, a obszar jego występowania nawiązuje do zasięgu klimatu atlantyckiego. Na „Czerwonej liście zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce” oraz na „Czerwonej liście chrząszczy województwa śląskiego” umieszczony jest ze statusem gatunku bliskiego zagrożenia (NT). Do niedawna znany był w Polsce z nielicznych, izolowanych stanowisk i uznawany był za gatunek rzadki i wymierający. W 2001 roku objęty został ścisłą ochroną gatunkową, jednak w 2004 roku ochrona została z niego zdjęta.