Od roku 1947 był członkiem Stronnictwa Demokratycznego. W roku 1965 decyzją Wydziału Oświaty Dzielnicowej Rady Narodowej Wrocław-Śródmieście, wbrew opinii dyrektora Zięby, liceum zostało przeniesione z ulicy Jedności Narodowej 117 do nowego lecz mniejszego budynku przy ulicy Składowej 5. Z tego powodu, na rok przed dwudziestoleciem szkoły, odszedł na emeryturę, a potem przeniósł się z żoną do Okradzionowa (dzielnica Dąbrowy Górniczej). W roku 1971 wziął udział w obchodach dwudziestopięciolecia szkoły we Wrocławiu. Zmarł 2 października 1986. Spoczywa na cmentarzu w Okradzionowie.
Rodzina i życie prywatne Małżeństwo Ziębów miało troje dzieci: córkę Zofię i synów Jana i . Antoni Zięba był głęboko wierzącym katolikiem. Uprawiał turystykę pieszą i narciarstwo.
Publikacje Antoni Zięba W unikalnym liceum, Czasopismo Nowa Szkoła, nr 5, maj 1965, strony 35–37 (relacja z działań edukacyjnych w III LO we Wrocławiu)
Następnie ukazały się (pośmiertnie) wspomnienia Antoniego Zięby: Pamiętnik pedagoga, Ossolineum, Wrocław 1988 (134 strony) Pamiętnik pedagogiczny.