thumb|Grób Witolda Ciechomskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Witold Józef Ciechomski (ur. 16 kwietnia 1888 w Pyszkowie, zm. 14 lipca 1921 w Suwałkach) – major kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 16 kwietnia 1888 w Pyszkowie, w ówczesnym powiecie włocławskim guberni warszawskiej, w rodzinie Henryka (1855–1936) i Marii z Rutkowskich (1861–1925).
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach armii rosyjskiej jako chorąży rezerwy, a następnie porucznik. Jego oddziałem macierzystym był .
Służył w I Korpusie Polskim w Rosji, jako dowódca 2. szwadronu w 2 Pułku Ułanów. We wspomnieniach Kossaka, występuje on jako jeden z dwóch oficerów gotowych walczyć z wojskiem niemieckim zamiast złożyć broń, zgodnie z politycznymi ustaleniami. Od 4 listopada 1918 służył w Wojsku Polskim. Prowadził zaciąg do swojego szwadronu w Łowiczu. Walczył w wojnie polsko- bolszewickiej. Został ranny 5 lipca 1919 podczas natarcia na miejscowość Ozierna. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej.