Wyróżnił się jako dowódca dywizjonu 14 października 1920 w bitwie pod Rudnią Baranowską.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 2 pułku ułanów. Zmarł 14 lipca 1921 w Suwałkach, w następstwie odniesionych ran. W środę 20 lipca 1920 został pochowany w grobie rodzinnym na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.... Epitafium wspólne z matką w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Lubieniu Kujawskim.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 206 – 30 czerwca 1921 Krzyż Walecznych Order Świętej Anny 3 stopnia z mieczami i kokardą – 10 września 1916 Order Świętego Stanisława 3 stopnia z mieczami i kokardą – 12 grudnia 1915 Order Świętej Anny 4 stopnia z napisem „Za odwagę” – 13 września 1915
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Majorowie kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Ułanów Grochowskich Kategoria:Pochowani na