hatinhensis, ale jest to nieważny takson opisany prawdopodobnie w oparciu o zinbredowane kiśćce annamskie.

Jiang et al. (2014) zsekwencjonowali genom mitochondrialny kiśćca tajwańskiego, podjęli próbę ustalenia czynników kształtujących ewolucję tego gatunku, rekonstrukcji jego filogenezy oraz stworzenia drzewa filogenetycznego z różnymi metodami kalibracji zegara molekularnego. Linia rozwojowa L. swinhoii wyodrębniła się około 2,71 (1,31–4,22) mln lat temu. To wówczas ostatni wspólny przodek kiśćców tajwańskich przedostał się na Tajwan przez pomost lądowy łączący tę wyspę z kontynentalną częścią Azji Południowo-Wschodniej. Wyspa ta odłączyła się od kontynentu około 2,5 mln lat temu przy udziale transgresji i regresji morza, oddzielona jest od niego Cieśniną Tajwańską. Procesy ewolucyjne mogły więc być przyśpieszane przez zmiany klimatyczne i izolację.

Morfologia Długość ciała samców wynosi około 70–79 cm (z czego na ogon przypada 34–42 cm), samic – około 46–57 cm (z czego na ogon przypada 20–25 cm). Masa ciała wynosi blisko 1,1 kg.