U samca ciemię i czub białe, podobnie jak dolna część karku i płaszcz. Większość upierzenia granatowa z jaśniejszymi krawędziami piór. Pióra grzbietu, kupra i pokrywy nadogonowe mają czarny pasek przedkońcowy i metalicznie lśniącą niebieską końcówkę. Barkówki kasztanowoczerwone. Pokrywy skrzydłowe czarne z połyskliwymi zielonymi końcówkami. Lotki I i II rzędu czarniawe. Sterówki granatowe, tylko środkowa para biała. U samic ciemię kasztanowobrązowe z drobnymi czarnymi prążkami. Wierzch ciała (w tym pokrywy skrzydłowe) ciemny, czerwonobrązowy z czarnymi prążkami; na każdym piórze znajdują się czarne i płowe wzory w kształcie grotu, które razem tworzą wyraźny deseń. Ogon kasztanowoczerwony, środkowe sterówki upstrzone brązowo i czarno z nieregularnymi płowymi paskami. Przód głowy, gardło i przód szyi jasnoszare, na piersi barwa ta przechodzi w cynamonowopłowy, jaśniejszy w tylnej części spodu ciała. Dolne partie ciała pokrywają V-kształtne motywy układające się w „jodełkę”. Dziób żółty, czarniawy u samej nasady, u samic mniej jaskrawy. Tęczówka czerwonobrązowa u samców i brązowa u samic. Wokół oczu znajdują się bardzo rozbudowane płatki skórne koloru czerwonego, u samic zajmujące mniejszy obszar.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kiściec tajwański · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.