Zasięg, ekologia i zachowanie Kiściec tajwański zamieszkuje górskie rejony środkowej części Tajwanu. Zasięg jego występowania obejmuje około 21,8 tys. km². Jest jednym z dwóch endemicznych dla Tajwanu gatunków bażantów (drugi to bażant tajwański, Syrmaticus mikado). Środowiskiem życia tych ptaków są lasy liściaste, zarówno pierwotne, jak i dojrzałe już wtórne z gęstym podszytem. Występują w przedziale wysokości od 300 do 2000 m n.p.m., być może i do 2300 m n.p.m.
Kiśćce tajwańskie są skryte, ale można je zaobserwować o poranku – szczególnie o wschodzie słońca – na ścieżkach w dogodnym środowisku. Łatwiej zaobserwować je w porze suchej, w czasie zimowych miesięcy wydają się pozostawać bardziej ukryte w lesie. Zazwyczaj są widywane pojedynczo, czasami w parach lub małych grupach. Odpoczywają głównie od chwili po zachodzie do chwili po wschodzie słońca. Odpoczywają raczej pojedynczo, ale na jednym drzewie może przebywać do 8 osobników. Żerują wcześnie rano i późnym popołudniem. Pokarmu szukają w miejscach z rzadszym podszytem oraz w gęstych zaroślach przy ścieżkach, czasem w roślinności wtórnej. Odgarniają nogami liście, ale nie drapią podłoża, pokarm wykopują lub zbierają, powoli chodząc. Mają swoje stałe drogi, którymi wchodzą i wychodzą z lasu. Skład pokarmu kiśćców tajwańskich jest bardzo zróżnicowany.