Okwiat promienisty, biały, kremowy lub zielony, dzwonkowaty do nieco urnowatego, zwężony u nasady, o wymiarach 7–11 × 2–5 mm, sześciolistkowy, zwisły. Po przekwitnięciu więdnący, nie zwijający się. Listki okwiatu położone w dwóch okółkach, każdy z 3–5 nerwami, zrośnięte od nasady na dwóch trzecich swojej długości, wierzchołkowo wolne na długości ok. 2 mm. Łatki trójkątne, ostre do tępych, odwinięte do tyłu lub rozwarte. Sześć pręcików długości ok. 5 mm położonych w dwóch okółkach, o nitkach nitkowatych, zrośniętych z rurką okwiatu i podługowatych, żółtych lub zielonkawych główkach, dołączonych grzbietowo-bazalnie. Pylniki skierowane do wewnątrz, pękające podłużnie przez szczeliny. Tapetum dwujądrowe. Ziarna pyłku dwukomórkowe, jajowate, bruzdkowane z siateczkowatą egzyną, wielkości 27–60 μm, osypujące się pojedynczo. Słupkowie z trzech zrośniętych owocolistków. Zalążnia trójkomorowa, górna, z dużymi, przegrodowymi miodnikami. W każdej komorze znajduje się kilka anatropowych zalążków osadzonych kątowo. Szyjka słupka kolumnowata, nabrzmiała pośrodku długości pręcików, zakończona główkowatym, trójwrębnym znamieniem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Behnia reticulata · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.