John G. Conran opisał roślinę jako dwupienną, tworzącą kwiaty męskie o zredukowanej, bezpłciowej zalążni zbudowanej z miękiszu, krótszej od pręcików, z krótką, grubą szyjką słupka oraz kwiaty żeńskie o zredukowanych, bezpłciowych pręcikach, krótszych od słupka.
Owoce Odwrotnie stożkowate, trójkomorowe, białawe, żółtawe, fioletowawe lub oliwkowozielonkawe jagody o wymiarach 13–25 × 10–25 mm, zawierające do 10 nasion. Owocnia gruba i mięsista. Nasiona niemal jajowate, kanciaste, bladożółte, brunatniejące, o wymiarach 5–7 × 4–5 mm.
Biologia Anatomia Komórki skórki liści są mniej więcej izodiametryczne i cienkościenne. Aparaty szparkowe są paracytyczne, występują na odosiowej powierzchni liścia i są ułożone równolegle do jego podłużnej osi. Ściany podziałowe komórek są proste do zakrzywionych. Na obu powierzchniach liści występują rozproszone, wielokomórkowe struktury podobne do hydatod, doosiowo o wielkości 50–100 μm, otoczone promieniście przez 10–20 komórek, odosiowo o wielkości 15–25 μm, otoczone mniej więcej promieniście przez 5–10 komórek. Zewnętrzna część ścian komórkowych w skórce liści pokryta jest kutykulą o grubości 3–18 μm. Mezofil jest gęsto upakowany, niezróżnicowany, nieregularny i miękiszowy. Żyłka centralna liścia jest dobrze rozwinięta, a wiązka przewodząca jest otoczona nieasymilacyjnym miękiszem.