Krzyża w Opolu.

Cechy charakterystyczne języka rzeźbiarskiego Kluczowym wyznacznikiem stylu Mistrza Nagrobka Dluhomila jest „malarskie” opracowanie faktury, umiejętność zróżnicowania powierzchni skóry, włosów i tkanin oraz charakterystycznie wyrazisty rys portretowy figur. Również sposób ujęcia postaci w „tanecznym” kontrapoście jest znakiem rozpoznawczym jego dzieł. Ponadto dostrzec można silne analogie istniejące zwykle między dwoma lub trzema dziełami: płyty Cortnera i Schmolza, płyty Adama Wachtela, Pücklera i Dluhomila. Podobnie sytuacja wygląda w przypadku jego dzieł warsztatowych. Analogie w opracowaniu są zauważalne w płytach rycerzy Muscha, Waldawa i Seidlitza.