Arje Szaron, Arieh Sharon (hebr. אריה שרון, ur. jako Ludwik Kurzmann 28 maja 1900 w Jarosławiu, zm. 24 lipca 1984 w Paryżu) – izraelski architekt polskiego pochodzenia. Jeden z czołowych architektów Izraela, odpowiedzialny za planowanie rozbudowy Izraela w pierwszych latach istnienia państwa.
Życiorys mały|Budynki spółdzielni mieszkaniowej projektu Sharona, lata 30. XX w. Urodził się 28 maja 1900 roku w Jarosławiu jako Ludwik Kurzmann. W młodości należał do organizacji młodzieżowej Ha-Szomer Ha-Cair. W 1918 roku rozpoczął studia w Brnie na tamtejszej Niemieckiej Wyższej Szkole Technicznej. W 1920 roku wyemigrował do Palestyny, gdzie został członkiem kibucu Gan Szemu’el, po czym zaangażował się w jego rozbudowę.
W 1926 roku rozpoczął studia w Bauhausie, gdzie dostał się na pierwszy z kursów wstępnych nowej uczelni. Jego pierwszymi wykładowcami byli Josef Albers i László Moholy-Nagy, brał także udział w zajęciach prowadzonych przez Wassila Kandinskiego, Paula Klee i Joosta Schmidta. Architekturę studiował u Hannesa Meyera, którego Szaron nazywał swoim architektonicznym mentorem. Studia ukończył w listopadzie 1929 roku, otrzymując dyplom numer 6. Tego samego roku ożenił się z kierowniczką warsztatu tkackiego Guntą Stölzl;